ΠΟΙΟΙ ΗΤΑΝ ΟΙ ΜΑΛΤΣΕΧ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΟΧΙΜ ...

Οι ανθρωποφάγοι Κυνοκέφαλοι ήταν μία από τις 17 Μιαρές Φυλές που κατοικούσαν στη Γη του Σκότους, από την οποία, σύμφωνα με τον Αραβικό θρύλο, πέρασε ο Αλέξανδρος κατά την αναζήτηση του για το νερό που θα του έδινε την αθανασία. Ο Ψεύδο-Καλλισθένης αναφέρει τα ονόματα των 17 Μιαρών Φυλών στα ελληνικά (Γότθοι, Μαγγόθοι, Ανάγες, Αγώκοι, Εξαύθεισι, Ανθρωποφάγοι, Κυνοκέφαλοι, Φάρδειοι, Αλενέοι, Φυσονίκαιοι, Ασίνεοι, Δραραίοι, Δεφαρείς, Φυτηναίοι, Θελματαίοι, Μαρμύθαι, Αγριμανθέοι), και κάνει λόγο για μια χάλκινη πύλη που διέταξε ο Αλέξανδρος να κατασκευάσουν και να την αλείψουν με Σιακύνθη (ένα υλικό τόσο ανθεκτικό που ούτε ο σίδηρος τον καταστρέφει αλλά ούτε η φωτιά) ώστε να κλειστούν για πάντα και οι 17 μιαρές φυλές μέσα στη σπηλιά στην οποία κατέφυγαν για να γλυτώσουν από αυτόν.

Ο Ψεύδο-Μεθόδιος πάλι, σε μια παρόμοια εκδοχή του θρύλου, μιλά για τον εγκλεισμό των Κυνοκέφαλων Μαλτσέχ από τον Αλέξανδρο στα Τάρταρα.

Και τι δεν έχουν γράψει για τους Μαλτσέχ ότι ανήκουν στους Ελοχίμ και Νεφελίμ ότι είναι απόγονοι του Αιγύπτιου θεού Βελιάλ και ότι ο Βελιάλ είναι Λυκάνθρωπος ( μα οι Αιγύπτιοι τον αναφέρουν ως με πρόσωπο τσακαλιού αλλά και το άγαλμα που κάνει το γύρω του κόσμου έχει μορφή τσακαλιού ) ότι οι κυνοκέφαλοι που αντιμετώπισε ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν λυκάνθρωποι ( δηλαδή Λυκάωνες ) γιατί όλοι οι ιστορικοί αληθινοί ή ψευδείς όπως τους χαρακτήρισαν κάποιοι και ειδικά εκείνο τον καιρό δεν έκαναν τον διαχωρισμό να τους ονομάσουν Λυκάωνες; Γιατί η λέξη κυνοκέφαλος πιστοποιεί ότι ήταν άνθρωπος με κεφάλι σκύλου!!!! Που είναι το δύσκολο και δεν μπορούν να το καταλάβουν!!!! Και ότι άλλο μπορεί κανείς να φανταστεί έχουν γραφτεί χωρίς καμία τεκμηρίωση από πουθενά….

Αυτό το κάνουν ή για να εντυπωσιάσουν τον κόσμο που τους διαβάζει ή για να δείξουν ότι κάτι ξέρουν!!! Ξέρουν!;! Δεν νομίζω!!!! Πότε επιτέλους θα καταλάβουν ότι οι Λυκάωνες είναι δημιούργημα του ΔΙΟΣ και δεν έχουν σχέση με τα υποτιμητικά τσακάλια ( Βελιάλ ) ή με τα κατώτερα όντα από αυτά των σκύλων ( κυνοκέφαλους )!;! Άλλο να λένε ίσως και άλλο να λένε ότι είναι λυκάνθρωποι!!!! Για τους κυνοκέφαλους της Ινδίας και της Κίνας έχουμε αναφορές από τους Έλληνες με την εκστρατεία του Μέγα Αλέξανδρου από τους Ινδούς και τους Κινέζους!!!! Και οι τρεις αυτοί λαοί μιλάνε για κυνοκέφαλους ( σκυλοκέφαλους-άνθρωποι με κεφάλια σκύλων ) οι οποίες αναφορές και είναι τεκμηριωμένες ιστορικά και αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία.

Στην Αίγυπτο έχουμε την θεότητα Βελιάλ όπου και δείχνει το βίντεο ποιο πάνω όπου είχε κεφάλι τσακαλιού και το υπόλοιπο σώμα του ήταν ανθρώπινο. Εδώ και πάλι οι επιτήδειοι τον ονομάζουν όπως είπα και ποιο πάνω λυκάνθρωπο ( Λυκάονα ). Θα τους εξηγήσω την διαφορά με τους Λυκάωνες αλλά νομίζω ότι θα το κάνω τσάμπα γιατί αυτοί οι επιτήδειοι θέλουν να γραφούν ότι τους κατεβεί. Λοιπόν για τους κυνοκέφαλους αλλά και για την θεότητα της Αιγύπτου Βελιάλ όπως λένε τα ιστορικά κείμενα ήταν πάντα με αυτήν την μορφή, δηλαδή δεν ήταν μεταμορφηστές και να αλλάζουν και να γίνονται άνθρωποι!!!! Ενώ οι Λυκάωνες έχουν ανθρώπινη υπόσταση και όποτε το θελήσουν αλλάζουν και γίνονται Λυκάωνες, δεύτερον όλο τους το σώμα καλύπτετε από τρίχωμα όπως του λύκου ενώ οι κυνοκέφαλοι αλλά και ο Αιγυπτιακός θεός Βελιάλ απεικονίζονται χωρίς τρίχωμα.

Γιατί λοιπόν κάποιοι θέλουν να διαστρεβλώνουν την πραγματική σημασία το τι είναι το καθένα; Έχουν κάποιο όφελος μήπως είναι βαλτοί από κάποιους; Η όπως είπα και ποιο πάνω για να εντυπωσιάσουν τους αναγνώστες γραφούν ένα σωρό μπούρδες και ανακρίβειες; Όποιος και να είναι ο σκοπός τους διαστρεβλώνουν την ωμή πραγματικότητα δημιουργώντας ένα χάος ημιμάθειας σε κάποιους που δεν ξέρουν τι ακριβώς είναι το κάθε είδος. Για να σας δώσω να καταλάβετε τι εννοώ:

Αν κάποιος γράψει για τον Κέρβερο τον τεράστιο σκύλο με τα τρία κεφάλια όπου φύλαγε την είσοδο του Άδη ( ΑΔΗΣ είναι περιοχή ή ονομασία του κάτω κόσμου όπου πολλοί ηλίθιοι μπερδεύουν και νομίζουν ότι είναι ο θεός Πλούτωνας ) αμέσως θα γράψουν καμιά δεκαριά για το ίδιο θέμα για να εντυπωσιάσουν ένα σωρό ανακρίβειες, ο ένας θα γράψει ότι ο κέρβερος ήταν ένας Λυκάονας ο άλλος θα γράψει ότι ίσως ήταν λυκόσκυλο κάποιος άλλος θα γράψει ότι δεν ήταν λυκόσκυλο μα ράτσα Ροντβάηλερ γιατί ήταν τρικέφαλο σκυλί της κόλασης και πάει λέγοντας. Αυτό βέβαια γίνεται στο διαδίκτυο πυκνά συχνά και γίνεται και στις εκδόσεις βιβλίων αλλά είναι πολύ σπάνιο φαινόμενο.

Λένε κάποιοι ότι η έδρα των Νεφελίμ και των Μαλτσέχ βρίσκεται στην έρημο Τάκλα Μακάν, στην επαρχία Ξιν Γιανγκ, στην Βόρεια Κίνα.

Το όνομα Τάκλα Μακάν στην τοπική γλώσσα σήμαινε: << Μπαίνεις μέσα αλλά δεν βγαίνεις έξω >>.

Εκεί λοιπόν λένε ότι υπάρχει μια πανάρχαια τεραστίων διαστάσεων πυραμίδα που στην κορυφή της κάποτε υπήρχε ο ναός του Βαάλ. Κάτω λοιπόν από την αρχαία αυτή πυραμίδα η οποία ονομάζεται Λευκή Πυραμίδα, υπάρχει μια υπόγεια πολιτεία που ονομάζεται Μάχ-Τανέ που στην γλώσσα των Νάχρμπεν σημαίνει Λευκή Πολιτεία.

Το Λευκό Αδελφοτάτο ( όχι τα Λευκά Ιεράτεια ) για το οποίο και οι γέροντες του Αγίου Όρους γνωρίζουν….

Ότι εκεί βρίσκονται οι Ελοχίμ και οι Μαλτσέχ και ότι ετοιμάζουν την καταστροφή του κόσμου….. θα ήθελα να ήξερα που βασίζονται και μιλάνε τόσο ανοιχτά για γεγονότα τα οποία είναι τόσο μπερδεμένα αλλά και τόσο άγνωστα συνάμα.

ΤΑ ΓΕΝΗ ΤΩΝ ΝΕΦΕΛΙΜ

1) ΤΟ ΚΡΟΝΙΟΝ ΓΕΝΟΣ

Το γένος των ανθρωπόμορφων ΝΕΦΕΛΙΜ δηλαδή στο οποίο άνηκαν και οι ΟΛΥΜΠΙΟΙ ΘΕΟΙ ή αλλιώς ΕΛ εκ των οποίων είμαστε απόγονοι. Οι ΕΛ αποτέλεσαν το φιλάνθρωπο κομμάτι των ΝΕΦΕΛΙΜ που αποστάτησαν από την ΚΡΟΝΙΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ.

2) ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΒΑΛΑΧ

Τερατόμορφο γένος το οποίο είχε πόδια και κεφάλι τράγου και σώμα ανθρώπου.

Το δεύτερο θηρίο της αποκάλυψης.

3) ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΜΑΛΤΣΕΧ

Το μεγαλύτερο γένος των ΝΕΦΕΛΙΜ με σώμα σχεδόν ανθρώπου χωρίς τρίχωμα όπως επιδεικνύουν και τα αγάλματα όπου τον απεικονίζουν ως θεότητα Βελιάλ και κεφάλι τσακαλιού.

Ο μεγαλύτερος δυνάστης του ανθρωπίνου γένους. Θα βρείτε τρομερές πληροφορίες από την αιγυπτιακή ιστορία.

4) ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΝΑΡΟΥΝΤΧ

ΤΡΑΓΟΜΟΡΦΟΙ με πόδια τράγου και σώμα ανθρώπου οι οποίοι είχαν μικρά κέρατα οι γνωστοί Σάτυροι με τον αρχηγό και θεό τους Παν.

5) ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΡΕΒΑΧ

Αυτοί είναι οι ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ. Σώμα αλόγου από την μέση και κάτω και σώμα ανθρώπου από την μέση και πάνω.

6) ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΚΑΧΡΕΧ

Με σώμα ανθρώπου και κεφάλι ταύρου. υπάρχει αναφορά στα ΟΡΦΙΚΑ περί Αργοναυτικών κείμενο.

7) ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΣΛΑΒΕΧ

Είχαν κόκκινο σώμα ανθρωπίνου σχήματος με κεφάλι το οποίο είχε κοκάλινες περιπτύξεις στο πίσω μέρος και μαύρα κέρατα προς τα εμπρός. Υπάρχουν αναφορές στην αρχαία Ελληνική γραμματεία αλλά και την Αιγυπτιακή ιστορία.

8) ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΝΤΟΥΣΒΕΧ

Είναι οι πασίγνωστοι σε όλους ΚΥΚΛΩΠΕΣ.

9) ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΛΟΣΝΤΒΕΧ

Με ανθρώπινο σώμα και κεφάλι αιλουροειδούς οι λεγόμενοι λεοντό-άνθρωποι.

10) ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΣΑΧΕΡΝΕΧ

Με κεφάλι πουλιού και σώμα ανθρώπου κάποιοι λένε ότι ίσως ο Μόθμαν να είναι κάτι τέτοιο.

11) ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΛΑΧΜΕΧ

Με σώμα αιλουροειδούς με φτερά και κεφάλι πουλιού. Είναι γνωστοί στην αρχαία Ελληνική γραμματεία σαν ΓΡΥΠΕΣ.

12) ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΚΑΧΣΝΑΧ

Με σώμα ανθρώπου και κεφάλι ερπετού ένα είδος των Δρακονιανών Σαυρητών.

13) ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΜΑΣΧΡΑΒΕΧ

Με σώμα φτερωτού ταύρου και κεφάλι ανθρώπου. Από κει καταγόταν και ο ΑΧΟΥΡΑ ΜΑΖΝΤΑ που αποτέλεσε ηγέτη της ΠΕΡΣΩΝ και θεό τους.

14) ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΖΑΣΧΡΑΝΤΕΧ

Αυτοί είναι οι πασίγνωστοι εκατόγχειροι της Ελληνικής μυθολογίας οι οποίοι λατρεύονται ακόμη και σήμερα στην ΙΝΔΙΑ.

15) ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΜΠΑΧΟΜΕΧ

Οι οποίοι είναι οι νυχτεριδόμορφοι άνθρωποι που τρέφονται με νεκρούς ένα είδος Λάμιας ή Βουρβούλακα.

16) ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΚΑΣΡΑΜΠΑΧ

Είναι ακέφαλοι άνθρωποι που το κεφάλι τους βρίσκεται πάνω στο στήθος τους οι λεγόμενοι Δέρος.

17) ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΒΑΣΡΑΝΕΧ

Οι λεγόμενοι γκρι δούλοι των ΝΕΦΕΛΙΜ η κοινός εξωγήινοι.

17 γένη τα επονομαζόμενα “ΡΥΠΑΡΑ ΕΘΝΗ” τα οποία διοικούνται από 72 Βασιλιάδες όπως λέει και η αποκάλυψη.

Θα μου πείτε πως είσαι σίγουρος ότι έτσι είναι; Βάση των αρχαίων Ελληνικών στοιχείων αλλά και άλλων αρχαίων κειμένων. Ποτέ δεν θα βασιστώ σε κάτι που δεν ξέρω, και αυτό το άρθρο το έγραψα γιατί πολλοί είναι αυτοί που συνδυάζουν τους Μαλτσέχ με τους Λυκάωνες όπου και είναι ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ.

 

Καθαρή εικόνα του Βελιάλ με κεφάλι τσακαλιού χωρίς τρίχωμα στο σώμα

Στην εβραϊκή Γλώσσα η λέξη «ΕΛΩΧΙΜ» έχει πολλές ερμηνείες. σημαίνει τους Υιούς του Θεού, τους Αγγέλους, τους άρχοντες και τους ανθρώπους που διακρίνονται για την αρετή τους. Έτσι σε πολλά κείμενα όταν μιλούν για τους «ΕΛΩΧΙΜ» εννοούν αλλού τους Αγγέλους του Θεού και αλλού τα Παιδιά του Θεού. Συνεπώς, σε πολ­λές περιπτώσεις οι Υιοί του Θεού μπορεί να αποκαλούνται Άγγελοι του Θεού, όπως επίσης και οι ενάρετοι άνθρωποι να αποκαλούνται κι αυτοί Άγγελοι. Η Ρω­μαιοκαθολική Εκκλησία μάλιστα στην επίσημη έκδοση της Καινής Διαθήκης, την Vulgata, μεταφράζει τους «ΕΛΩΧΙΜ» ως τα Παιδιά του Θεού.

Με το θέμα αυτό ασχολήθηκε και ο μεγάλος Πατέ­ρας της Δύσης Άγιος Αυγουστίνος, ο οποίος στο βιβλίο «Πολιτεία του Θεού» (De civitate dei) υποστηρίζει ότι με τον όρο «ΕΛΩΧΙΜ» εννοούνται οι ενάρετοι άνθρωποι, καθώς οι Άγγελοι είναι πνεύματα και δεν έχουν ούτε φύλο ούτε υλικά σώματα. Επομένως, δεν ήταν δυνατόν οι Άγγελοι να συνάψουν σχέσεις με τις κόρες των ανθρώπων και άρα, στο βιβλίο του Ενώχ με τη λέξη «ΕΛΩΧΙΜ» εννοούνται οι ενάρετοι.

Αυτό άλ­λωστε αποδεικνύεται και στο βιβλίο της «Γένεσης», όπου στο έκτο κεφάλαιο και τρίτο στίχο (6,3) ο Θεός αναφέρεται σε ανθρώπους και όχι σε Αγγέλους, όταν λέει: «Δε θα παραμείνει το ζωοποιό Πνεύμα μου στους ανθρώπους για πάντα, γιατί είναι σαρκικοί». Επομένως, αυτοί που προσελκύστηκαν από τις όμορφες γυναίκες και ενώθηκαν μαζί τους ήταν οι ενάρετοι άνθρωποι και όχι οι Άγγελοι. Ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός μιλώντας στους Σαδδουκαίους για την ανάσταση των νεκρών τους είπε: «Όταν αναστηθούν οι νεκροί, ούτε θα νυμ­φεύονται ούτε θα παντρεύονται, αλλά θα είναι όπως οι άγγελοι στον ουρανό» (Κατά Ματθαίον 22,30).

Από τα λόγια του Ιησού Χριστού αντιλαμβανόμαστε ότι οι Άγ­γελοι δεν παντρεύονται και συνεπώς δεν μπορούν να συνάψουν σχέσεις με γυναίκες. Οι «ΕΛΩΧΙΜ» είναι οι ενάρετοι και δίκαιοι άνθρωποι και σε ένα άλλο από­ κρυφο κείμενο που έχει τον τίτλο «Βιβλίο του αγώνος του Αδάμ». Στο κείμενο αυτό ο Ιάρεδ, που στην Πα­ λαιά Διαθήκη παρουσιάζεται ως ο πατέρας του Ενώχ, μιλώντας στα παιδιά του τους λέει: «Σας εξορκίζω στη μνήμη του πατέρα μας Αδάμ και του Άβελ και του Σηθ και

του Ενώχ, ακούστε με και μην κατεβείτε από το άγιο βουνό, γιατί αν κατεβείτε η ζωή και η ευσπλαχνία δε θα είναι πλέον

μαζί σας και δε θα είστε πλέον παιδιά του Θεού, αλλά του Διαβόλου».

Συμπερασματικά, θα μπορούσαμε να πούμε, ότι το θέμα που δημιουργήθηκε για τους Αγγέλους και τη σύναψη σχέσεων με τις

κόρες των ανθρώπων στο βιβλίο του Ενώχ, οφείλετε στη λανθασμένη μετάφραση της εβραϊκής λέξης «ΕΛΩΧΙΜ», που οι μεταφραστές

της στην ελληνική γλώσσα της έδωσαν την σημασία των Αγγέλων και όχι των ενάρετων ανθρώπων΄. Αρα διαπιστώνουμε πως οι άγγελοι και οι ελοχείμ είναι δυο διαφορετικές οντότητες. Οι άγγελοι ασώματοι και οι ελοχείμ με υλικό σώμα. Το υλικό σώμα δεν σημαίνει απαραίτητα σάρκα.

Τάγματα Αγγέλων 

Σεραφείμ 

Χερουβίμ 

Θρόνοι 

Κυριότητες

Δυνάμεις 

Εξουσίες 

Αρχές 

Αρχάγγελοι 

Άγγελοι 

Τάγματα Ελοχίμ

Ελ Νορ 

Ελ Λιν 

Ελ Ζιν

Ελ Νιρ 

Ελ Λαν

Ελ Σαν 

Ελ Τερε

Ελ Γαν 

Ελ Ταν 

Σύμφωνα με την γένεση πρώτα ο Θεός εποίησε το Ελοχίμ και μετά τους αγγέλους. Οι Ελοχίμ θεωρούνται ανώτερες οντότητες από τους αγγέλους. Ειδικά ο πρώτος Ελοχίμ. Ο παλαιός όλων των εποχών όπως λέει ο Ενώχ. Και αφού ολοκληρώθηκε η Δημιουργία έδωσε εντολή να δημιουργηθεί ο άνθρωπος (σε ποιον;) καθ΄εικόνα και ομοίωση (στον πρώτο Ελοχίμ). Αφού ο άνθρωπος θα ήταν καθ’ομοίωση των Ελοχίμ, κατά την εξέλιξη του θα ήταν ανώτερος από τους αγγέλους. Για αυτό το λόγο έγινε η ανταρσία των αγγέλων με αρχηγό τον Σαμαέλ, τον γνωστό και ως διάβολο. Οι άγγελοι που εξεργέθηκαν έμειναν γνωστοί ως εκπεσόντες άγγελοι. Μετέπειτα ήρθε και η πτώση του ανθρώπου από τον ουρανό με την γνωστή ιστορία του Αδάμ την Εύα και το μήλο. Όλα αυτά βέβαια χρήζουν τεράστιας ανάλυσης, πράγμα αδύνατο σε τόσο μικρό χώρο. Κατά την πτώση του ανθρώπου έδωσε εντολή ο Θεός να επιτηρούν την γη και τον άνθρωπο 201 Ελοχίμ και στον άνθρωπο την εντολή αυξάνεστε και πληθύνεστε. Το πληθύνεστε σημαίνει να γίνεστε περισσότεροι το αυξάνεστε σημαίνει να εξελίσσεστε σε αυτό που είμαστε προορισμένοι να γίνουμε. Δηλαδή καθ’ομοίωση των Ελοχίμ. Οι 201 Ελοχίμ που δεν έχουν το δικαίωμα του αυξάνεστε και πληθύνεστε πράξανε μια μεγάλη αμαρτία. Ποια: την αμαρτία του πληθύνεστε.

Σύμφωνα λοιπόν με τις ελάχιστες δημοσιοποιημένες πηγές, που είναι η αρχαία ελληνική μυθιστορία, η Παλαιά Διαθήκη και ο απόκρυφο βιβλίο του Ενώχ,

κάποιοι … σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη (Γένεση, κεφ 6, 1-2), οι Ελοχίμ, παρά το θέλημα του Θεού συνευρέθηκαν με τις κόρες των ανθρώπων και δημιουργήθηκαν

όντα, πλάσματα, ξεχωριστά μεν, αποκυήματα πράξεως ανομίας δε. Τα πλάσματα αυτά πολέμησαν μεταξύ τους (τιτανομαχία) και οι νικητές έκλεισαν τους ηττημένους στα “Τάρταρα”, σφραγίζοντας τους μέσα στη Γη με ειδικές “πύλες” που τίποτε δε μπορούσε θεωρητικά να τις ανοίξει. Οι νικητές παρεξετράπησαν παίζοντας το θεοί και θεές μεταξύ των ανθρώπων, αφού οι δυνάμεις τους και οι ικανότητές τους ήσαν υπεράνθρωπες.

Τα γένη αυτών είναι :

το γένος του Κρόνου-των ανθρωπόμορφων.

το γένος των Μαλτσέχ ή του Ανούβι, με σώμα ανθρώπων και κεφάλι τσακαλιού. Από τους πιο επικίνδυνους.

το γένος των Ναρούντχ των τραγόμορφων.

το γένος Βάλαχ με πόδια και κεφάλι τράγου. Οι σάτυροι της ελληνικής μυθολογίας

το γένος των Ρεβάχ των κενταύρων.

το γένος Κάχρεχ με σώμα ανθρώπου και κεφάλι ταύρου. Θυμάστε τον Μινώταυρο;

το γένος με κόκκινο σώμα.

το γένος Ντούσβεχ που είναι οι κύκλωπες.

το γένος Λόνσντβεχ με ανθρώπινο σώμα και κεφάλι αιλουροειδούς.

το γένος Σάχερνεχ με κεφάλι πουλιού και σώμα ανθρώπου.

το γένος Λάχμεχ με σώμα αίλουρου και κεφάλι πουλιού.

το γένος Κασνάχ με σώμα ανθρώπου και κεφάλι ερπετού. Οι ερπετοειδής των ουφολόγων.

το γένος Μασραβέχ με σώμα φτερωτού ταύρου και κεφάλι ανθρώπου.

το γένος Ζασραντέχ των γνωστών εκατόγχειρων της ελληνικής μυθολογίας.

το γένος Μπαχομέθ των νυχτεριδόμορφων. Ο μύθος των βρικολάκων.

το γένος Κασραμπάχ των ακέφαλων ανθρώπων. Mothman?

το γένος των Βασρανέχ το γένος των γκρι δούλων των Νεφελίμ. Οι γκρί εξωγήινοι των ουφολόγων.

Αυτοί είτε από φόβο είτε από τις εκπληκτικές δυνάμεις που είχαν λατρεύτηκαν σαν θεοί από τους ανθρώπους. Με τα χρόνια η καταπίεση των Νεφελίμ έφτασε στα άκρα. Μας χρησιμοποιούσαν είτε σαν δούλους είτε σαν τροφή. Μέχρι που γεννήθηκε ο Δίας. Ένας κρόνιος Νεφελίμ που παρόλα τα ελαττώματα του χαρακτήρα του είχε ανεπτυγμένο το αίσθημα της δικαιοσύνης. Οι δυνάμεις του πλησίαζαν αυτές των προπατόρων τους των Ελοχίμ. Έτσι δημιουργήθηκαν 2 στρατόπεδα. Αυτό τον Νεφελίμ που ακολουθούσαν τον Κρόνο , τον πατέρα του Δια, και πίστευαν ότι οι άνθρωποι είναι για να τους υπηρετούν και από την άλλη με αρχηγό τον Δια που πίστευε ότι οι άνθρωποι πρέπει να έχουν δικαιώματα. Μετά την επικράτηση του μαζί με άλλους ανθρωπόμορφους Νεφελίμ αυτοονομαστήκαν ελ. Ο Δίας κατάφερε να περιορίσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τους Νεφελίμ και να δώσει ελευθερία και δικαιώματα στους ανθρώπους. Έχετε αναρωτηθεί γιατί ακόμα και σήμερα έχουμε ονόματα σε οδούς όπως την οδό σωτήρος Διός; Ο πατέρας του Δια ο Κρόνος περιορίστηκε στην Ατλαντίδα μαζί με τους ομοϊδεάτες του και ο Δίας έστησε σαν διοικητήριο τον Όλυμπο. Οι γνωστοί μας 12 θεοί. Δεν άργησε όμως να έρθει ο πόλεμος. Έτσι έγινε ο πόλεμος ελ-ληνων ατλάντων με ολέθρια αποτελέσματα. Γνωστά από την αρχαία ελληνική γραμματεία. Οι ηττημένοι επιζώντες Νεφελίμ κλίστηκαν όλοι στα τάρταρα και σφραγίστηκαν εκεί, εκτός από 1900. Η βασιλεία του Διός κράτησε 1000 χρόνια και μετά του δόθηκε εντολή από τον Θεό μέσο Ελοχίμ να αποχωρίσει από την γη πράγμα που δεν του άρεσε καθόλου αλλά δεν μπορούσε να κάνει και αλλιώς. Είναι γνωστό πώς κάποια πύλη άνοιξε μετά την αποχώρηση του Διός και δόθηκε εντολή στον Μέγα Αλέξανδρο να την ξανακλείσει όπως θα δούμε παρακάτω.

Ο Άγιος Ανδρέας μας μιλάει για 72 βασιλείς,

Ποια είναι η γη των Γωγ και Μαγώγ;

Οι υποχθόνιες χώρες που στεγάζουν όλους αυτούς, δηλαδή τα “ρυπαρά έθνη” στην

Αποκάλυψη ονομάζονται γη των Γωγ και Μαγώγ. Ο Άγιος Ανδρέας μιλάει για “Ινδαλία”

δηλαδή για την περιοχή της Ινδίας και πιθανότατα και των Ιμαλαΐων ενώ κατά αλλά

βιβλία πύλες υπάρχουν και αλλού…

Οι 72 βασιλείς των Νεφελίμ είναι

Τα ονόματα των 72 Βασιλειάδων είναι τα ακόλουθα: Βάαλ, Αγάρης, Βασσαγός, Μαρμπάς, Σαμιγκινά, Βαλεφόρ, Βαρβάτος,

Αμούν, Μπουέρος, Παίμων, Γουσίων, Μπέλεθ, Σίτρι, Λεράζ, Μπάλαμ,

Καμίων, Ελιγών, Βότις, Ζεπάρ, Βαθήν, Σάλλος, Μάραξ, Πούρσων, Ίπος,

Ναβήριος, Αίημ, Γκλάσια Λαμπολάς, Μπιούν,Μπερίθ, Ρονοβέ, Φορνέας,

Άσταρωθ, Φόρας, Ασμουδαίος, Γκεάπ, Φορφούρ, Μαρχωσιάς, Στόλας,

Φοίνιξ, Χάλφας, Μάλφας, Ραούμ, Φωκαλόρ, Βεπάρ, Σαξ, Σαμπνόκ-Ρα,

Βινέ, Μπιφρόνς, Βουάλ, Χααγκεντί, Κροσσέλ, Φουρκάς, Μουρμούρ,

Ορομπάς, Γκρεμορύ, Οσέ, Αλλόκες, Οριάς, Βαπουλά, Ζαγκάν, Βαλάκ,

Αντράλ, Χαουρές, Ανδρέαλφος, Κιμεγές, Αμδουσιάς, Βελιάλ, Ντεκαράμπια,

Αμύ, Σήρε, Δανταλίων και Ανδρομάλιος.

Τι γνωρίζουμε για τις πύλες;

Οι “Πύλες” ήταν απαραβίαστες. Τα υπόγεια γένη, απόρροια επιμειξιών με ανθρώπους αυξάνονταν και πληθύνονταν και μερικές από τις “πύλες” τύχαινε,

πριν έλθει ο Χριστός να “ανοίγουν”. Τότε ξεχωριστοί άνθρωποι με πίστη στον ένα Θεό αναλάμβαναν το σφράγισμά τους. Το τελευταίο καταγεγραμμένο μάζεμα

των “διαφυγόντων” “υποχθονίων” και το σφράγισμα των “πυλών” που είχαν ανοίξει είναι αυτό που διαβάζουμε στο κείμενο του Αγίου Ανδρέα.

Γνωρίζουμε επίσης από κείμενο του 15ου αιώνα του οποίου ο συγγραφείς παραμένει άγνωστος, ότι ο Αλέξανδρος έκλεισε τα βδελυρά έθνη με χάλκινες πύλες οι οποίες περιβάλλονταν από ”ασύγκριτον ύαλο”. Δηλαδή, επειδή ο χαλκός από μόνος του δεν ήταν αρκετός και μπορούσε να σπάσει περιβλήθηκε με ένα είδος γυαλιού ασύγκριτου, που πιθανότατα να σημαίνει κάποιο είδος ενεργειακού πεδίου.

Έτσι οι πύλες παραμένουν σφραγισμένες μέχρι να έρθουν τα έσχατα χρονιά και όπως είδαμε παραπάνω στην Αποκάλυψη να ανοιχθούν από τον Άγγελο του Θεού. Να τονίσω ότι υπάρχει και κείμενο του 7ου αιώνα το οποίο δικαιώνει και επιβεβαιώνει και πάλι τον Άγιο Ανδρέα, ότι δηλαδή ο Αλέξανδρος σφράγισε αυτές τις πύλες.

Γιατί δεν γνωρίζουμε κάτι περισσότερο για τις “πύλες”; Κατ’ αρχήν για αυτές τις δραστηριότητες του Αλεξάνδρου ουδείς γνωρίζει, αφού όλα τα σχετικά αρχαία κείμενα υποκρύπτονται επιμελώς. Υπάρχουν πολλές πηγές που μας μιλούν για τις “πύλες”. Τα γραπτά αυτά όμως κρύβονται καλά σε βιβλιοθήκες στα Ιεροσόλυμα, το Βατικανό, τη Νεβάδα και τη Μακεδονία…. Σε διάφορα βιβλία σχετικά με αυτό το θέμα, λέγετε πως η έδρα των Νεφελίμ βρίσκεται στην έρημο Τάκλα Μακάν, στην επαρχία Ξιν Γιανγκ, στην Βόρεια Κίνα. Το όνομα Τάκλα Μακάν στην τοπική γλώσσα σημαίνει μπαίνεις μέσα αλλά δεν βγαίνεις έξω. Εκεί λοιπόν υπάρχει μια πανάρχαια και τεραστίων διαστάσεων πυραμίδα που στην κορυφή της κάποτε υπήρχε ο ναός του Βαάλ. Κάτω λοιπόν από την αρχαία αυτή πυραμίδα η οποία ονομάζεται Λευκή Πυραμίδα,

υπάρχει μια υπόγεια πολιτεία που ονομάζεται Μάχ-Τανέ που στην γλώσσα των Νάχρμπεν σημαίνει Λευκή Πολιτεία.

Το Λευκό Αδελφάτο ( Δεν έχουν καμία σχέση με τα Λευκά Ιεράτεια ) για το οποίο και οι γέροντες του Αγίου Ορούς γνωρίζουν. Είναι ουσιαστικά ένα 12μελες συμβούλιο

το οποίο αποτελείται από Νεφελίμ και άλλους αρχέγονες δαίμονες οι οποίο είναι ο Αζαζέλ, ο Αζαζελόν, ο Αζαραντέλ και ο Αζαέλ. Στους τέσσερις αυτούς δαίμονες-αγγέλους, θα δοθεί εξουσία να κάνουν μεγάλες καταστροφές πάνω στην γη στα έσχατα χρονιά.

Σε συνδυασμό με την ιστορία και την προφητεία του Αγίου Ανδρέα ο Μεγας Αλέξανδρος έκλεισε τους Νεφελίμ, τα ρυπαρά έθνη δηλαδή, κάτω από πύλες (δηλαδή κάτω από την Λευκή Πυραμίδα) το 326π.χ. καθώς και πύλες που βρίσκονται στην Ινδία. Να τονίσω ότι πύλες υπάρχουν και σε αλλά μέρη της γης, όπως και στο Βόρειο Πόλο.

Για την ακρίβεια έκλεισε 72 βασιλείς όπως μας λέει ο Άγιος Ανδρέας. Αυτοί λοιπόν οι Βασιλείς είναι που θα βγουν έξω στα έσχατα χρονιά μαζί με τους ακολούθους τους και θα βασανίζουν το κόσμο. Δεν θα τον σκοτώνουν αλλά θα τον βασανίζουν μέχρι να δεχτούν το σφράγισμα. Ο Άγιος Ανδρέας μιλάει ότι η εξουσία τους πάνω στην γη θα κρατήσει για 660 ημέρες ενώ στο χωρίο που ακολουθεί από την Αποκάλυψη γίνεται λόγος για 5 μήνες μονό, δηλαδή για 150 ημέρες, γιατί ο κόσμος δεν θα αντέχει

περισσότερο. Φανταστείτε τι έχουμε να τραβήξουμε δηλαδή.

[Αποκάλυψη Κεφ. Θ΄10 : και έχουσιν ουράς ομοίας σκορπίοις και κέντρα, και εν ταίς ουραίς αυτών εξουσίαν έχουσι του αδικήσαι τους ανθρώπους μήνας πέντε]

Αν διαβάσετε στην προφητεία του Αγίου Ανδρέα, λέει πως θα τρώνε ζωντανούς τούς ανθρώπους και θα πίνουν το αίμα τους. Θα καταβροχθίζουν επίσης με μεγάλη ηδονή μύγες, βατράχους, σκυλιά και κάθε ακαθαρσία. Αλλοίμονο στις περιοχές,

απ’ όπου θα περάσουν! Πάνω σε αυτό έχω να σας πω ότι σύμφωνα με λεγόμενα διαφόρων πηγών, οι Νεφελίμ έχουν εκτροφεία κοινοποιημένων

ανθρώπων που τους χρησιμοποιούν σαν δούλους και σαν τροφή. Ξαφνιάζεστε ε; Για τους Νεφελίμ οι άνθρωποι δεν είναι τίποτα άλλο από εκτρεφόμενα ζώα και στην γλώσσα τους μας λένε Γκοϊμ, που σημαίνει καταναλώσιμος. Οι Νεφελίμ, δεν μπορούν να βγουν από τις πύλες, παρά μόνο οι πολύ πνευματικά ισχυροί από αυτούς, όταν κάποιος τους καλέσει όπως γίνεται και με το κάλεσμα απλών δαιμόνων. Την επάνοδο τους στη γη την ονομάζουν Μεγάλη Επιστροφή.

Τις πύλες αυτές θα ανοίξει ο αντίχριστος στα έσχατα χρόνια. Δεν είναι τυχαίο που έχει ειπωθεί ότι οι μάρτυρες αυτών των χρόνων θα είναι οι μεγαλύτεροι όλων των εποχών… Μέχρι την επόμενη φορά να είστε όλοι καλά και να θυμάστε.

Αν δεν πιστεύετε σε κάτι, δεν πάει να πει αυτό το κάτι ότι δεν υπάρχει!!!!

Source : http://thesecretrealtruth.blogspot.com/

Λυκανθρωπία ! Ασθένεια ή μύθος;

Σύμφωνα με τους θρύλους διαφόρων λαών ο λυκάνθρωπος είναι ένα άτομο που παίρνει την μορφή και τις ιδιότητες του λύκου, για να γευτεί ανθρώπινη σάρκα και αίμα. Μπορεί να μετατρέπεται εξίσου εύκολα από άνθρωπος σε λύκο και αντίστροφα.

Πουθενά δεν υπάρχει κάποια ένδειξη τέτοιων μετατροπών. Υπάρχουν όμως πάρα πολλές τεκμηριωμένες περιπτώσεις ανθρώπων που νόμιζαν ότι ήταν λυκάνθρωποι.

Αυτή η λανθασμένη εντύπωση που έχει κάποιος για τον εαυτό του λέγεται λυκανθρωπία.

Υπάρχουν πολλοί που θεωρούν ότι ο μύθος του λυκάνθρωπου πολλές φορές αφορά άτομα με πολύ έντονη τριχοφυία, και έχει βάση μια γενετική αναταραχή με το όνομα “Υπερτρίχωσις”. Επίσης μπορεί να οφείλεται και σε άλλη ενδοκρινή αναταραχή, όπως είναι το επινεφρίδιο virilism, βασοφιλικό αδένωμα των βλεννογόνων, ωοθηκικών όγκων, ή του συνδρόμου Sten – Leventhal.

Σε πολλούς λαούς ο θρύλος του Λυκάνθρωπου κατέχει εξέχουσα θέση στις παραδόσεις τους:

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ.

Στην Πορτογαλία ο μύθος μιλά για 2 είδη λυκανθρώπων. Το ένα είδος όταν είναι μεταμορφωμένος λύκος, ουρλιάζει άγρια, αλλά στην πραγματικότητα είναι άκακο, ειρηνικό, δεν βλάπτει και μοιάζει με ένα πληγωμένο ζώο.

Το άλλο είναι κακό, αιμοβόρο και αυτό φαίνεται ακόμα και στα μάτια του όταν έχει ανθρώπινη μορφή. Είναι μια “μάγισσα” και επιτίθεται με μεγάλη βία στους ανθρώπους. Ο θρύλος το μπερδεύει με το “Μπρούχα” (μια άλλη μάγισσα), ΄Όμως δεν συγχέεται με αυτό, γιατί το ¨Μπρούχα” αποφεύγει το αίμα.

ΡΩΣΙΑ

Ο “ρώσος λυκάνθρωπος” λέγεται wawkalak ή bodark. Ένα άτομο γίνεται λυκάνθρωπος μέσω παλιών σαμανιστικών τελετουργιών και μυστηριακών χορών, ώστε να κυριευτεί η ψυχή από το πνεύμα του λύκου. Ένας άνθρωπος εκφράζει την επιθυμία του να γίνει λυκάνθρωπος καρφώνοντας ένα χάλκινο μαχαίρι σε ένα δέντρο.

ΣΚΑΝΔΙΝΑΒΙΑ  ΚΑΙ  ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Εδώ ο μύθος λέει ότι ένας άνθρωπος μπορεί να γίνει λύκος φορώντας το δέρμα του λύκου, ή μια ζώνη από δέρμα λύκου. Και γενικά ο άνθρωπος παίρνει τη μορφή του ζώου του οποίου το δέρμα χρησιμοποιεί.

Στη Γερμανία οι λυκάνθρωποι σκοτώνονται από ασημένιο όπλο που χρησιμοποιεί ασημένιες σφαίρες.

ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ

Εδώ οι ιστορίες για λυκάνθρωπους είναι σπάνιες και λίγες. Στο Τσισάιρ υπάρχει μια ιστορία για ένα μικρό παιδί που σκοτώθηκε από λυκάνθρωπο, που και αυτός με τη σειρά του σκοτώθηκε από τους κυνηγούς που τον καταδίωξαν. Πάντως, γενικά στους Βρετανικούς θρύλους οι άνθρωποι που μεταμορφώνονται παίρνουν την μορφή ενός άλλου ζώου, του λαγού.

Λεξικοί ορισμοί για το Λυκάνθρωπο

Στη μυθολογία, λυκάνθρωπος είναι ο μετασχηματισμός της ανθρώπινης μορφής σε ζωική, κάτω από την επίδραση της σελήνης.

Στη λαογραφία και στη δεισιδαιμονία ο μετασχηματισμένος σε λύκο άνθρωπος διατηρεί πλήρως την ανθρώπινη νοημοσύνη.

Η λέξη λυκάνθρωπος προέρχεται από τον συνδυασμό των αρχαίων Ελληνικών λέξεων “λύκος¨ και “άτομο” (άνθρωπος), και αναφέρεται στην αυταπάτη που έχει κάποιος, ότι φέρει την μορφή, τα χαρακτηριστικά, τις ιδιότητες και τις δυνάμεις του λύκου,

Αντίστοιχα η λέξη werewolf (λυκάνθρωπος, στα αγγλικά) προέρχεται από ένα συνδυασμό των αρχαίων σαξονικών λέξεων “wer” (άτομο) και “wolf” (λύκος). Και εδώ η λέξη werewolf και κατ’ επέκταση η λέξη lycanthropy αναφέρεται στην διανοητική διαταραχή και αυταπάτη του ασθενούς.

Τελικά τι είναι στην πραγματικότητα ο λυκάνθρωπος; Ένας μύθος; Ένας παροξυσμός κάποιων οργανικών διαταραχών; Μια ασθένεια; Πώς εξηγούνται τα περιστατικά που έρχονται από το παρελθόν, αλλά και οι πιο πρόσφατες αναγνωρίσεις λυκανθρώπων;

Από την πλευρά του Υπερφυσικού

Ακόμα και αυτοί που κατατάσσουν την λυκανθρωπία στο χώρο του υπερφυσικού κάνουν την διάκριση ανάμεσα σε αυτούς που νομίζουν ότι είναι λυκάνθρωποι ( και τους προσδίδουν την ίδια επικινδυνότητα με τους πραγματικούς λυκανθρώπους ), και στους πραγματικούς λυκανθρώπους που τους προσδίδουν χαρακτηριστικά δράσης όπως:

Η μετατροπή σε λύκους είναι εθελοντική ή σκόπιμη ή μπορεί να εξαναγκαστεί κάτω από ορισμένες φάσεις της σελήνης, ή στο άκουσμα κάποιων ήχων (ουρλιαχτά).

Οι λυκάνθρωποι έχουν ανοσία στη γήρανση και στις περισσότερες φυσικές ασθένειες λόγω της σταθερής και συνεχούς αναγέννησης του φυσικού τους ιστού. Επομένως στην ουσία είναι αθάνατοι. Παρόλα αυτά μπορεί να πεθάνουν απ’ οτιδήποτε τρυπήσει την καρδιά ή τον εγκέφαλό τους, ή τουλάχιστον να τους προκαλέσει κάποια ζημιά. Για παράδειγμα να τους στερήσει το οξυγόνο. Η ανθρώπινη σκέψη και νοημοσύνη στη δραστηριότητα ενός λυκάνθρωπου φαίνεται από τον τρόπο που αναζητά το θύμα του, την αποφυγή των παγίδων που πιθανόν του στήνουν για να τον εξοντώσουν, και γενικά ο τρόπος που κινείται ανάμεσα στις ανθρώπινες δραστηριότητες.

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να γίνει κάποιος λυκάνθρωπος. Ανάμεσα σ’ αυτούς είναι να γεννηθεί από γυναίκα που είναι λυκάνθρωπος, ή να περαστεί σ’ αυτόν η ιδιότητα αν δαγκωθεί ή πληγωθεί από κάποιον άλλο λυκάνθρωπο του οποίου υπήρξε στόχος. Και στις δύο περιπτώσεις το αίμα του καθίσταται μολυσμένο και αναθεματισμένο.

Ένας άνθρωπος που γίνεται λυκάνθρωπος άθελά του (είτε γιατί γεννήθηκε από λυκάνθρωπο είτε γιατί πληγώθηκε απ’ αυτόν), δεν είναι τελείως καταδικασμένος και υπάρχει περίπτωση να επανέρθει στην ανθρώπινη και μόνο φύση του. Αυτή η ευκαιρία παύει να υπάρχει από την στιγμή που θα γευτεί ανθρώπινο αίμα ή θα στάξει πάνω του έστω και λίγο από αυτό. Τότε θα τον συντροφεύει για πάντα (μιας και είναι αθάνατος) η αιώνια καταδίκη και θα παραμένει αλυσοδεμένος με την δυστυχία του να είναι ένα ημιζώο που θα πρέπει να σκοτώνει.

Ασθένεια; Η ύπαρξη οργανικών διαταραχών

Στην πόλη Γουαδαλαχάρα του Μεξικού, ο γενετησιολόγος Δρ. Lovis Figuera έχει εδώ και κάποια χρόνια στο μικροσκόπιό των ερευνών του μια οικογένεια Μεξικανών που παρουσιάζουν μια πολύ σπάνια γενετική μεταλλαγή. Αυτή εκδηλώνεται με την κάλυψη όλου του σώματος των ανδρών, των γυναικών αλλά και των μικρών παιδιών από πολύ μακριά και πυκνή τρίχα. Φαίνεται ότι αυτό προκαλείται από ένα γονίδιο που αν και προϋπήρχε από αιώνες άρχισε να εκδηλώνεται πολύ έντονα τα τελευταία χρόνια. Το γονίδιο αυτό μέσω των χρωμοσωμάτων πέρασε από τους γονείς στα παιδιά, και είναι γνωστό ως “διαταραχή werewolf”.

Μια αντίστοιχη περίπτωση μελετά ο Δρ. Figuera στην πόλη Zacatecas (Μεξικό). Μια 32μελής οικογένεια φαίνεται πως είναι φορέας του γονιδίου. Υπάρχουν μέλη της οικογένειας που η τριχοφυία τους είναι υπερβολική σε σχέση με τα υπόλοιπα. Μάλιστα κάποιο μέλος της εργάζεται σε τσίρκο της περιοχής και η εμφάνισή του προκαλεί απορία, προβληματισμό, δέος και φόβο.

Ο Δρ. Figuera που έχει εστιάσει την προσοχή του στο γονίδιο αυτό, ελπίζει ότι το μόνο που μπορεί να γίνει ως πρόληψη – και ίσως αποτροπή αυτής της διαταραχής – είναι η εξακρίβωση της φύσης και της προέλευσής του. Έτσι πιθανοί νέοι ασθενείς να μπορέσουν να αποφύγουν αυτή την διαταραχή με μια πιθανή απομόνωση του γονιδίου.

Θεωρεί απίθανο να βοηθήσει αυτές τις οικογένειες που αντιμετωπίζουν ήδη το πρόβλημα στο να απαλλαγούν από αυτή την διαταραχή και να ταυτόχρονα να τις λυτρώσει από την δυστυχία και την κατάθλιψη που τους έχει προκληθεί. Παράλληλα έχουν να αντιμετωπίσουν την αποπομπή και την απομόνωση από την υπόλοιπη κοινωνία. Στη καλύτερη περίπτωση αυτό που θα μπορούσε να γίνει είναι με μια επιτυχημένη ορμονικής παρέμβασης να μειωθεί λίγο ο βαθμός της τριχοφυίας.

Στο παραπάνω περιστατικό, ο χαρακτηρισμός “λυκάνθρωπος” που προσάπτεται στους δυστυχείς αυτούς ανθρώπους, έχει να κάνει καθαρά με τα εξωτερικά τους χαρακτηριστικά και το αποτρεπτικό της παρουσίας τους. Η επίδραση στον ψυχικό τους κόσμο έχει να κάνει με την μελαγχολία, την δυστυχία, την εκτόπιση και το απομονωτισμό που τους κληρονόμησε αυτή η διαφοροποίηση των γονιδίων τους. Δεν έχουμε να κάνουμε με μια επιθετικότητα και άσκηση βίας εναντίον άλλων ανθρώπων. Κάθε άλλο…

Στην περίπτωση όμως που ο όρος λυκάνθρωπος αφορά την ψυχική κατάσταση του ατόμου τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά, και με μεγάλο βαθμό επικινδυνότητας για αυτούς που θα βρεθούν στο δρόμο του άρρωστου ανθρώπου.

Εδώ η “αλλαγή” σε λύκο, η μετατροπή σε λυκάνθρωπο βρίσκεται στον “αποδιοργανωμένο εγκέφαλο του παράφρονος”.

Δεν θα πρέπει ωστόσο να παραγνωρίσουμε και την επίδραση της Σελήνης στον ψυχισμό του ανθρώπου και κυρίως σε εκείνον του “λυκάνθρωπου”. Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο πως στο γεμάτο φεγγάρι οι τρίχες, τα γένια και τα μαλλιά του ανθρώπου διπλασιάζουν σχεδόν το ρυθμό ανάπτυξής τους. Το ίδιο συμβαίνει και με τα νύχια. Η Σελήνη ασκεί τρομαχτικά μεγάλη και παραγνωρισμένη επίδραση στον ψυχισμό του ανθρώπου. Και πως θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά; Σκεφτείτε μόνο τις τρομαχτικές ελκτικές δυνάμεις που ασκεί στα νερά της θάλασσας, προκαλώντας παλίρροιες πολλές φορές τεραστίων διαστάσεων. Σκεφτείτε τα νερά στον Πορθμό του Ευρίπου στη Χαλκίδα, που αναγκάζονται υπό την πίεση τρομακτικών ελκτικών δυνάμεων της Σελήνης να αντιστρέφουν την πορεία τους από Βορρά σε Νότο, και το αντίστροφο. Πώς λοιπόν, δε θα μπορούσε να μην επηρεάσει και τον ψυχικό κόσμο του ανθρώπου, από τη στιγμή που το 80% περίπου του εγκεφάλου του αποτελείται από νερό, υλικό πολύ επιρρεπές σε δυνάμεις έλξης; Πριν από διακόσια περίπου χρόνια, στα ψυχιατρικά άσυλα της Αγγλίας, είχε θεσπιστεί διάταγμα να δέρνουν και στη συνέχεια να δένουν τους επικίνδυνους ασθενείς μια μέρα πριν από την Πανσέληνο, προκειμένου να κάμψουν τις τάσεις για φασαρία και επανάσταση που σίγουρα θα παρουσίαζαν την επομένη οι ασθενείς λόγω της Πανσελήνου!

Είναι χιλιάδες τα περιστατικά που έχουν να κάνουν με κρούσματα “λυκανθρωπίας’. Και λέμε χιλιάδες καθώς πριν την πρόοδο της ιατρικής στο θέμα των ψυχικών νόσων, ασθενείς με κάποιας μορφής ψυχική νόσο, πάρα πολύ εύκολα έπαιρναν τον τίτλο του λυκάνθρωπου. Αρκεί να πούμε ότι μόνο στη Γαλλία μεταξύ 1520 και 1630, περίπου 30000 άτομα είχαν την κακή τύχη να χαρακτηρισθούν λυκάνθρωποι. Πολλά από αυτά ανακρίθηκαν, βασανίστηκαν και αφού “ομολόγησαν” εγκλήματα που τους καταλογίσθηκαν θανατώθηκαν στην πυρά δεμένα πάνω σε έναν πάσσαλο.

Πηγη : Diakonima.gr

ΙΣΤΟΡΙΑ: Η αλήθεια για τους λυκάνθρωπους και ο αστέρας Σείριος

Η εικόνα του μεταλλαγμένου ανθρώπου σε λύκο, ο οποίος τριγυρνά τις νύχτες με πανσέληνο και σκοτώνει, καθοδηγούμενος από την δίψα του για αίμα ανυπεράσπιστα θύματα κι όλα αυτά εξαιτίας των δυνάμεων του σκότους (sic), είναι η «χολυγουντιανή» έκδοση του Λυκάνθρωπου που φυσικά δεν ανταποκρίνεται στην αρχική σημασία του συμβολισμού.

Στα αρχαία Ελληνικά μυστήρια και ιδίως σ’ εκείνα που είχαν τις ρίζες τους (ή τελούνταν) στην Αρκαδία, Λυκάνθρωποι αποκαλούνταν οι υψηλόβαθμοι μύστες που συμμετείχαν στις ηλιακές τελετές του αστέρα Σείριου, του αστερισμού του Κυνός (Σκύλου).

Σύμφωνα με την αρκαδική παράδοση που μας διασώζει ο Παυσανίας στα «Αρκαδικά» του, ο πρώτος Λυκάνθρωπος ήταν ο Λυκάων, γιος του Πελασγού και βασιλιάς της χώρας που ονομάστηκε από τον εγγονό του Αρκάδα σε Αρκαδία:

«…ο Λυκάων όμως έφερε πάνω στο βωμό του λύκαιου Δία ανθρώπινο βρέφος και θυσίασε το βρέφος για να βρέξει το βωμό με το αίμα. Λένε πως ο ίδιος ευθύς μετά την θυσία έγινε λύκος. προσωπικά δέχομαι ως αληθινή την παράδοση αυτή, γιατί υπάρχει από παλαιά στους αρκάδες και γιατί επί πλέον είναι εύλογη (…) Σ’ όλες τις εποχές συμβαίνει πολλά που πραγματικά έγιναν κι άλλα που ακόμα και τώρα γίνονται να τα κάνουν απίστευτα στους πολλούς εκείνοι που γύρω από ένα πυρήνα αληθείας δημιουργούν περίβλημα ψεύτικο. λένε δηλαδή πως μετά τον Λυκάονα πάντοτε όποιος θυσιάσει για τον λύκαιο Δία γίνεται λύκος, αλλά όχι για όλη του την ζωή. αν το καιρό που είναι λύκος δεν φάει ανθρώπινο κρέας, ξαναγίνεται άνθρωπος κατά το δέκατο έτος, άν όμως φάει, μένει για πάντα θηρίο» (Παυσανίας, «Αρκαδικά», VIII, 2, 3-3, 1).

Τα στοιχεία που μας δίνονται μέχρι στιγμής από το απόσπασμα αυτό είναι δύο: α) ότι μαρτυρείται ανθρωποθυσία σε προϊστορική εποχή, και β) ο τελών την θυσία αυτή βασιλιάς Λυκάων, τιμωρείται για την ύβρη του απέναντι στον Δία και μεταμορφώνεται σε λύκο.Βεβαίως, το ότι όλα συμβαίνουν κατά την διάρκεια τελετής από έναν βασιλέα αρχιερέα είναι το στοιχείο που μας αποκαλύπτει την μυητική διάσταση του πράγματος.

Έύλογα, όμως είναι και τα ερωτήματα που προκύπτουν: Γιατί, δηλαδή, ο ιερουργός – μύστης μεταμορφώνεται συγκεκριμένα σε λύκο (κι όχι σε κάποιο άλλο αγρίμι) και μάλιστα ύστερα από προσφορά που γίνεται επί του βωμού του λυκαίου Δία από ένα βασιλιά που ονομάζεται Λυκάων; Το συνθετικό «λυκ»που εμφανίζεται κυρίαρχο στην εξέλιξη του μύθου μέσα από ονόματα και επίθετα (και μόνο τυχαίο δεν είναι) ποια πληροφορία μας κωδικοποιεί;

Ας τα πάρουμε τα πράγματα, λοιπόν, με την σειρά. Ενώ βλέπουμε ότι σύμφωνα με την παράδοση η θυσία του βρέφους είναι αυτή που προκαλεί την μεταμόρφωση σε λύκο, στην συνέχεια αναφέρεται ότι αυτό μπορεί να συμβεί στον οποιοδήποτε που θα θυσιάσει στον λύκαιο Δία, χωρίς βεβαίως να είναι ανάγκη να θυσιαστεί βρέφος, δηλαδή άνθρωπος.

Για την ακρίβεια, ο τελετουργικός φόνος ανθρώπου είναι αδιανόητος όπως προκύπτει και από το κείμενο, αφού σε άλλο σημείο ο Παυσανίας γράφει ότι ο σύγχρονος του Λυκάωνα, Κέκροπας, θέσπισε να προσφέρονται στον ίδιο θεό ως θυσία γλυκίσματα «που τα ονομάζουν πελάνους» και απαγόρεψε την θυσία εμβίων όντων. Αμφότεροι οι δύο βασιλείς κατά τον Παυσανία, επιθυμούσαν δε να θεσπίσουν τους σωστότερους τρόπους για να λατρεύονται οι θεοί.

Άρα, η αναφορά σε θυσία ανθρώπου και μάλιστα βρέφους εφ’ όσον ήταν αδιανόητη για τους λάτρεις του Διός όπως μαρτυρά και ο Πλούταρχος στα «Ηθικά» και συγκεκριμένα στο σύγγραμα «Περί Δεισιδαιμονίας», προφανώς αποτελούσε την τρομερή φήμη που κρατούσε μακρυά τους βέβηλους από τις μυστηριώδης τελετές των «Λύκων της Αρκαδίας».

Η όλη ιστορία της ανθρωποθυσίας πρέπει να έχει τις ρίζες της στην εποχή που ο Κρόνος ήταν οικουμενικός άρχοντας αφού, σύμφωνα με τον Πλούταρχο, η Κρόνια λατρεία ήταν εκείνη που απαιτούσε ανθρωποθυσίες. Μάλιστα τόσο από τον Πλούταχο όσο και από τον Απίωνα πληροφορούμαστε ότι ανθρωποθυσίες τελούσαν οι Φοίνικες και οι Ιουδαίοι, μάλιστα οι λαοί αυτοί λάτρευαν τον Κρόνο, τον Τυφώνα (Σέτ ή Σεθ) και τους υπόλοιπους Τιτάνες, αντίθετα με τους Έλληνες που απέδιδαν τιμές τους Ολύμπιους.

Είπαμε, λοιπόν, ότι το μυστικό κρύβεται στο συνθετικό «λυκ». Ανατρέχοντας στο λεξικό «Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσης, Ι. Σταματάκου», και στο λήμα «ΛΥ΄ΚΗ», διαβάζουμε:

«ΛΥ΄ΚΗ (=φως), απηρχαιωμένη λέξις, εξ ης τα: λυκάβας, λυκόφως, λύχνος, λύγδος λευκός, λατ. Luceo, luna (luc-na), lux κλπ. ».

Βλέπουμε, ότι η σημασία του «λυκ» είναι εκείνη του φωτός και μάλιστα του ηλιακού ή αστρικού. Έτσι, ο αστέρας Σείριος που ονομαζόταν και Εωσφόρος στα λατινικά θα πάρει το όνομα «Lucifer» για να καταλήξει να θεωρείται από τους Χριστιανούς ο «έκπτωτος Άγγελος» που αντιμάχεται τον θεό τους.

Βεβαίως, τώρα μπορούμε να αρχίσουμε σιγά σιγά να αποκωδικοποιούμε τους αρκαδικούς συμβολισμούς. Έτσι, ο Λυκάνθρωπος σημαίνει και ο «φωτεινός άνθρωπος», εκείνος που φέρει την μύηση του αστέρα Σείριου. Ως σύμβολο, υιοθετείται ο άγριος σκύλος, ο λύκος. Ας μην λησμονούμε εξάλλου ότι ο Σείριος ήταν ο σκύλος του Ωρίωνα όπως μαρτυρεί και ο Όμηρος:

«εκείνον που κύνα του Ωρίωνος αποκαλούν» (Όμηρος, Ιλιάς, Ραψωδία Χ, στίχος 30).

Αλλά και η ονομασία Αρκαδία, καθόλου τυχαία δεν είναι. Το συνθετικό «αρκ» στα σανσκριτικά έχει την σημασία του «φωτεινού, του φέροντος το φως του ηλίου».Το «αρκ» γίνεται και «αργ», ρίζα στις λέξεις άργυρος, αργοναύτες, Αργώ, Άργος κ.α. Ο άργυρος έχει απόλυτη σχέση με τον Σείριο διότι το χρώμα του αστέρα αυτού είναι το αργυρό, λευκό. Όμως, όπως μας πληροφορεί το λεξικό «Σταματάκου» η λέξη «λευκός» παράγεται από το «λύκη». Βλέπουμε, λοιπόν, ότι η παράδοση αυτή είναι ένας κύκλος κωδικοποιημένων εννοιών που μόνο μέσα από την ελληνική γλώσσα και την αστρονομία μπορούμε να συμπληρώσουμε το «παζλ».

Γιατί, όμως, ο Σείριος έχει ως σύμβολο του τον σκύλο και γιατί ονομάστηκε Αστερισμός του Μεγάλου Κυνός; Την απάντηση δίνει ο αρχιερέας των Δελφών Πλούταρχος στο γνωστό έργο του «Περί Ίσιδος και Οσίριδος»:

«… έχει ο Άνουβις τέτοια δύναμη όση η Εκάτη στους Έλληνες… (…) Για τούτο, καθώς γεννά τα πάντα από μόνος του και κυοφορεί (κύων) επονομάζεται σκύλος (κύων)» (368 E&F).

Ενώ μερικές αράδες παρακάτω, ο Πλούταρχος επαναλαμβάνει:

«Το όνομα τούτο σημαίνει την εγκυμοσύνη ή την κυοφορία. Για τούτο με παραφθορά του ονόματος «κύων» ονόμασαν το άστρο που θεωρούσαν χαρακτηριστικό της Ίσιδος» (375 D).

Ο Πλούταρχος εξηγεί ότι ο κώδικας έχει να κάνει με παρετυμολογία της λέξης «κύων», αφού ο ίδιος θεωρεί τον Σείριο μία ουράνια μήτρα, μία παρθένα Μεγάλη Θεά που κυοφορεί από μόνη της και οι Αιγύπτιοι έβλεπαν στο πρόσωπο της την Ίσιδα οι δε Έλληνες την Αθηνά. Γι’ αυτό τον λόγο εξάλλου, στον Παρθενώνα της Αθήνας στις 24 Ιουλίου, ημερομηνία όπου εορταζόταν η γέννηση της θεάς Αθηνάς, ο Σείριος ευθυγραμμίζεται με τον σηκό του ναού.

Στην Αρκαδία όπου οι αρχαίες παραδόσεις διατηρούνταν στο ακέραιο, οι μύστες προφανώς έφεραν τομάρια λύκων συμβολικά για να τονίσουν την ηλιακή σημασία των τελετών που πρωτοστατούσαν. Οι αμύητοι τους έβλεπαν ως ανθρώπους – λύκους αγνοώντας φυσικά την ουσιαστική σημασία της αμφίεσης τους. Όπως και ο ιεροφάντης της Ελευσίνας φορούσε τομάρι Κριού, διότι ο Κριός ήταν ένα άλλο ηλιακό σύμβολο κατά την ζωδιακή εποχή του οποίου, ο Ήλιος ήταν στον Κριό. Αναλόγως παλαιότερα, κατά την αστρολογική εποχή του Ταύρου έχουμε τον αρχιερέα Μινώταυρο που μυεί εντός του λαβυρίνθου της Κνωσσού.

Επίσης, σημαντική είναι η εμπλοκή στην όλη ιστορία του Ανούβεως και της Εκάτης που σε πολλές παραστάσεις ήταν σκυλόμορφη. Ο Άνουβις δε ήταν ο κατεξοχήν σκυλόμορφος θεός των Αιγυπτίων. Η αιγυπτιακή θρησκεία, όμως, σύμφωνα με τον Πλούταρχο στο «Περί Ίσιδος και Οσίριδος» ήταν ελληνικής καταγωγής, πράγμα που ομολογεί και ο Ορφέας στα «Αργοναυτικά» του όπου ισχυρίζεται ότι εκείνος δίδαξε τα ιερά μυστήρια στους Αιγυπτίους.

Έτσι, αντιλαμβανόμαστε ότι η σειριακή αιγυπτιακή θρησκεία εδώθη στους Αιγυπτίους από τους προκατακλυσμιαίους Έλληνες, πράγμα που προκύπτει και από τον «Τίμαιο» του Πλάτωνα, από τα «Αιγυπτιακά» του Μανέθωνος αλλά και από τον Διόδωρο τον Σικελιώτη.

Η επιβεβαίωση για την σχέση Σείριου και Κυνοκέφαλων μας δίνεται όμως, στο παρακάτω απόσπασμα από την "Αληθινή Ιστορία" του Λουκιανού, εκεί που περιγράφει τα στρατεύματα των συμμάχων του Ήλιου:

"Κοντά τους ήσαν οι Κυνοβάλανοι, που τους στείλανε στον Φαέθωνα οι κάτοικοι του Σείριου, κι' ήσαν κι' αυτοί πέντε χιλιάδες άντρες σκυλομούρηδες, που πολεμούσαν καθισμένοι επάνω σε φτερωτά βελανίδια" (Λουκιανός, "Αληθινή Ιστορία", Α 83).

Από την άλλη ο Ηρόδοτος αναφέρει μία φυλή Σκυθών, τους Νευρούς οι οποίοι είχαν ανάλογες τελετές:

«Αυτοί είναι ίσως οι Νευροί που είναι μάγοι και αυτό γιατί και οι Σκύθες και οι Έλληνες που ζουν στη Σκυθία λένε ότι μία φορά τον χρόνο, κάθε Νευρός γίνεται λύκος και αφού παραμένει έτσι για λίγες μέρες, επιστρέφει στην αρχική του μορφή». («Μελπομένη», Βιβλίο Δ΄, 105).

Η διευκρίνηση του Ηροδότου ότι οι Νευροί ήταν μάγοι, μας κάνει να υποψιαστούμε ότι μάλλον αποτελούσαν ιερατική κάστα που γνώριζε και διατηρούσε μέσα από ανάλογο τελετουργικό, την ίδια μυητική παράδοση.

Την λυκανθρωπική παράδοση και την λατρεία των Κυνοκέφαλων θεών δεν μπόρεσε ούτε ο Χριστιανισμός να σβήσει. Έτσι, κατά τα πρώτα χρόνια της ύπαρξης της νέας θρησκείας, και επί του αυτοκράτορος Δεκίου (249 – 251 μ.Χ.) ένας νεοφώτιστος Χριστιανός ο Ρεπροβέ, ανακηρύχτηκε άγιος σκυλοκέφαλος! Σύμφωνα με τον «Μεγάλο Συναξαριστή της Ορθ. Εκκλησίας» ο άγιος αυτός που ονομάστηκε αργότερα Χριστοφόρος ήταν ένας λυκάνθρωπος:

«Τότε λοιπόν, κόμης τις του Βασιλέως, ενώ επολέμει κατ’ άλλων εθνών συνάντησε εις τον πόλεμον τον θείον τούτον Χριστοφόρον, όστις κατήγετο από φυλήν κυνοπροσώπων και τον ηχμαλώτισεν».

Ο «Συναξαριστής» τον περιγράφει ως εξής:

«Οι οδόντες του εξέρχονται έξω του στόματος του, ως του χοίρου, η δε κεφαλή του είναι ως του σκύλου…».

 
Βλέπουμε, λοιπόν, ότι οι Χριστιανοί «πατέρες» προσπαθώντας να βρουν υποκατάστατο του Ανούβεως και εν γένει της σειριακής παράδοσης συνέθεσαν στοιχεία από προγενέστερες παραδόσεις για να δημιουργήσουν τον σκυλοκέφαλο άγιο. Έτσι, η φυλή του Ηροδότου που μεταλλάσεται σε λύκους, γίνεται η γενιά από την οποία κατάγεται ο Ρεπροβέ (Χριστοφόρος). Ο μύθος του μαρτυρίου του «ντύνεται» με χαρακτηριστικές περιγραφές της σκυλομορφίας του, ενώ οι αγιογράφοι τον παριστάνουν ως έναν Χριστιανό Άνουβι. Όλα αυτά μας φωτίζουν μία ακόμη άγνωστη πτυχή των οδών εκχριστιανισμού που ακολουθήθηκαν προς τις λαϊκές μάζες οι οποίες δεν έδειχναν διατεθειμένες να εγκαταλείψουν τους αρχαίους θεούς αλλά και τα σύμβολα τους. Στον εν λόγω άγιο, ο Χριστιανισμός έβαλε παραπάνω νερό στο κρασί του απ’ όσο συνήθιζε. Εδώ δεν ήταν αρκετό απλά να αγιοποιηθεί ένας δημοφιλής θεός, όπως συνέβη για παράδειγμα με τον Άγιο Βάκχο. Εδώ έπρεπε να υιοθετηθεί και η παράσταση του συμβόλου. Έτσι, μέχρι σήμερα, το σύμβολο του λυκάνθρωπου επιβιώνει στις αγιογραφίες ορθοδόξων ναών με τον σκυλόμορφο Άγιο Χριστοφόρο.

ΠΗΓΗ με την ευγενική χορηγία του Στέφανου Μυτιληναίου http://blogpress-gr.blogspot.com/2010/11/blog-post_5984.html#ixzz16c7x2dAa
http://blogpress-gr.blogspot.com/